Oranjeboomstraat 99,
4812 EB Breda (the Netherlands)
+31 (0)6 43 46 81 36
bart@3rd-floor.org
KvK Nr: 52232603
BTW-id: NL002482633B35
Oranjeboomstraat 99,
4812 EB Breda (the Netherlands)
+31 (0)6 43 46 81 36
bart@3rd-floor.org
KvK Nr: 52232603
BTW-id: NL002482633B35
Tegen het einde van het jaar gebeurt het regelmatig. Merken die het gevoel hebben dat ze “niet meer werken”. Dat ze niet meer opvallen, niet meer kloppen, of simpelweg niet meer fris aanvoelen. De reflex is dan bijna altijd dezelfde: we hebben een rebrand nodig.
In veel gevallen begrijp ik dat gevoel. Maar opvallend genoeg is een volledige rebrand niet altijd de beste oplossing. Niet omdat merken niet mogen veranderen, maar omdat het probleem vaak niet in de identiteit zit, maar eerder in de toepassing ervan.
Een rebrand voelt als een reset. Alles opnieuw, alles strakgetrokken, alles weer even “opfrissen”. Zeker richting een nieuw jaar werkt dat aantrekkelijk. Het suggereert vooruitgang, controle en ambitie.
Maar in de praktijk zie ik dat veel van deze trajecten starten vanuit onrust in plaats van inzicht. Het logo voelt saai. De verpakking valt niet meer op. De middelen ogen inconsistent. En in plaats van te kijken waar dat precies vandaan komt, wordt de volledige branding ter discussie gesteld. Wat dan over het hoofd wordt gezien, is dat dit meestal een ontwerpprobleem is.
Design wordt nog te vaak verward met smaak. Met iets wat “mooi” gevonden moet worden. design is geen decoratie oof een trendgevoelige laag. Het is richting. Het is de visuele vertaling van keuzes waar je merk voor staat.
Wanneer branding niet werkt komt dat zelden door het logo, de lettertypes of de kleuren. Het komt doordat:
Het resultaat is visuele ruis. En die ruis wordt vervolgens aangezien voor een identiteitsprobleem.
Laat dat duidelijk zijn: soms is een rebrand nodig. Bijvoorbeeld wanneer:
In die gevallen is het logisch om opnieuw te kijken naar de basis. Maar wanneer een merk vooral moeite heeft om zichtbaar, herkenbaar of consistent te zijn (zeker in middelen als packaging, campagnes of digitale uitingen) dan is het zinvoller om het design van individuele uitingen onder de loep te nemen voordat alles op de schop gaat.
Wat ik in mijn werk vaak zie, is dat merken bang zijn om iets los te laten of te uitgesproken te worden. Ze willen vaak iedereen tegelijk aanspreken. En juist daar wringt het. Goed design vraagt om discipline. Om herhaling en het durven maken van keuzes die misschien niet meteen comfortabel voelen, maar wél herkenning opbouwen. Zeker in packaging design zie je dit terug: verpakkingen die alles tegelijk willen vertellen, maar daardoor nergens echt blijven hangen.
Illustratie, typografie, kleurgebruik en compositie zijn geen losse onderdelen. Ze vormen samen het karakter van een merk. Wanneer die onderdelen te voorzichtig of inconsistent worden ingezet, verliest een merk zijn kracht, ook al is de onderliggende identiteit nog zo helder.
Een rebrand voelt veilig. Je begint opnieuw. Alles mag anders. Beter design daarentegen dwingt tot kritisch kijken naar zichzelf. Naar wat wel of niet werkt en vooral naar wat niet consequent genoeg wordt doorgevoerd. Dat is vaak lastig. Want het vraagt om focus in plaats van vernieuwing om de vernieuwing. Maar juist die focus is wat merken op de lange termijn onderscheidend maakt. In veel gevallen is het niet het merkverhaal dat ontbreekt, maar de manier waarop het verteld wordt.
De vraag voor het nieuwe jaar zou wat mij betreft niet moeten zijn: hebben we een rebrand nodig? Maar eerder: durven we ons design serieus te nemen?
Want sterke merken ontstaan niet door steeds opnieuw te beginnen, maar door heldere keuzes consequent en overtuigend door te voeren.
"When you are content to be simply yourself and don't compare or compete, everyone will respect you."
Lao Tzu, Tao Te Ching